Een blog over te dure wijn, angst en irritatie

Ik ben kort van stof… Ik reageer geïrriteerd omdat je het duurste van de kaart bestelt, omdat je je volgend drankje al bestelt terwijl het vorige nog halfleeg voor je warm staat te worden…

Ik merk op dat ik vervelend ben en het voelt ongemakkelijk en tegelijkertijd toch comfortabel genoeg om mezelf in dit gedrag te wikkelen…

Jij merkt het op en blijft een hele tijd je vrolijke zelve, tot je me plots aankijkt en vraagt “hoe voel je je eigenlijk”… De vraag werd mild gesteld, zonder hardheid, oprecht geïnteresseerd…

Ik schrik. Pats – boem, verplicht vertragen, aandacht naar binnen keren. En neem even de tijd om te voelen… Ik merk op dat ik diep vanbinnen bang ben. Corona heeft ons (en vele zelfstandigen) geraakt in die zin dat we de eerste maanden geen cliënten meer in het echt mochten zien, maar enkel online… Niet alle cliënten waren even mee in het online verhaal en besloten hun afspraak uit te stellen tot na de lock-down. Spannende tijden dus, dat hoef ik je niet te vertellen. Intussen zijn we weer langzaam aan het bewegen naar het pre-corona pad. Cliënten en organisaties zijn tevreden en we krijgen meer aanmeldingen dan we kunnen dragen. Dus we besloten in onzekere tijden als deze voor een nieuwe medewerker te gaan, die we sneller als voorzien zouden laten opstarten… Ziezo de basis van mijn angst, een nieuwe medewerker in onzekere tijden…

Ons hoofd (het mijne inclusief) gooit ons op zulke momenten allerhande oplossingen/gedachten toe om de angst snel onder controle te houden. Zoals “laten we besparen en ervoor zorgen dat mijn man niet te veel geld uitgeeft”… Evolutionair gezien waren deze strategieën erg handig, want je kan maar beter oplossingen bedenken als je een hongerige tijger tegen kwam, maar in het hier en nu vaak heel wat minder handig. De pogingen van mijn hoofd om financieel voorzichtig te zijn en zo de angst onder controle te krijgen, misten niet enkel hun doel, want angst laat zich niet controleren. De angst zat er dus nog, enkel nu onder een jasje van frustratie… Daarnaast kostte het me quality time en connectie met jou. Als volwassen man heb jij natuurlijk alle recht om de keuzes te maken die jij wilt maken. Zeker op het moment dat jouw keuzes mij niet rechtstreeks schaden. Dus ik besloot mijn tirannieke hoofd los te laten, echt bij jou te zijn…

En ik wil je bedanken, want je deed op dat moment enkele hele helpende dingen voor me.

  1. Je deed me vertragen, waardoor ik even moest stoppen met mijn gedrag

  2. Je deed me naar binnen keren, ruimte geven aan wat ik echt voelde

  3. Je deed me stilstaan bij het waarom van mijn gedrag, het onder controle houden van mijn angst

Door die 3 stappen, kon ik het tij keren, de keuze maken om te investeren in wat ik echt nodig had, in wat wel werkend was… Namelijk een warme, ontspannende en aanwezige avond met jou…

Kan jij deze 3 stappen voor jezelf toepassen op momenten dat je gedrag stelt dat niet handig is? Vertragen, voelen en stilstaan bij het waarom… Je kan pas dingen anders gaan doen als je je bewust bent van je gedrag. Wat hulp nodig? Je bent meer dan welkom!



angst

2 keer bekeken

© 2016-2020 Anthentiek

0032 467 031 592  | info@anthentiek.be

IBAN BE86 7350 4891 3650 | Ondernemingsnummer: 0692.853.281 | Privacy Policy

KMO-P: DV. 0228229 

Loopbaanbegeleiding met VDAB loopbaancheques bij loopbaancoach Anthentiek te Hasselt Limburg